Tam, gdzie fizyka spotyka świadomość, nie powstają nowe teorie … powstają nowe pytania. I to one prowadzą dalej.

Instytut Nauk Interdyscyplinarnych im. Rogera Penrose’a powstał z inicjatywy Katarzyny Anny Paruzel — niezależnej badaczki, autorki spójnej teorii unifikacji mechaniki kwantowej, grawitacji i świadomości.
Jej prace redefiniują podstawowe pojęcia fizyki i neurobiologii, prowadząc do nowego modelu rzeczywistości opartego na przestrzeni nieoznaczoności jako poziomie fundamentalnym.

Nie mogąc się doczekać na „teorię wszystkiego”. Zbudowała własną.

Jej model nie jest spekulacją — opiera się na matematycznym formalizmie i spójnej integracji:
Jej publikacje, dostępne w otwartym repozytorium, tworzą spójny system unifikacji fizyki, świadomości i geometrii czasoprzestrzeni:
🔗 Zobacz profil naukowy na ORCID →

Te publikacje łącznie tworzą pełny, interdyscyplinarny system wyjaśniania rzeczywistości — obejmujący zarówno fizykę fundamentalną, jak i neurobiologię świadomości oraz procesy psychiczne.
Teoria twistorów, przez lata uznawana za trudną do pogodzenia z innymi paradygmatami, została w jej ujęciu w pełni zintegrowana — domykając całość modelu.


Dlaczego niezależna badaczka?
Bo nauka nie zawsze nadąża za odwagą myślenia.
Katarzyna nie reprezentuje żadnej uczelni — stworzyła własny Instytut, by prowadzić badania bez ograniczeń strukturalnych.
Łączy idee Penrose’a z neuropsychologią, rozwija autorskie podejście do integracji świadomości i fizyki, i nie boi się stawiać pytań tam, gdzie akademicki konsensus się zatrzymał.


Jest także autorką popularnonaukowego podcastu na YouTube — Bridging Between Sciences.
W swoich nagraniach nie tylko popularyzuje trudne idee fizyki, neurobiologii i psychologii, ale przede wszystkim pokazuje, jak te same mechanizmy zarządzają rzeczywistością na wszystkich poziomach istnienia — od struktur kwantowych po procesy psychiczne.
Odkrywa spójności, których inni często nie dostrzegają — jak np. analogię między einsteinowską grawitacją a działaniem ludzkiej psychiki.
Dzięki temu buduje wokół Instytutu aktywną społeczność myślących ludzi, zainteresowanych nowym, interdyscyplinarnym spojrzeniem na naukę.


Oprócz badań teoretycznych prowadzi także działalność terapeutyczno-edukacyjną.
Opracowała autorską metodę — Integracyjną Terapię Powrotu — łączącą wiedzę o neuroplastyczności z teorią pola świadomości.
W jej podejściu proces terapeutyczny nie jest tylko lokalnym działaniem na umysł, ale pracą w głębokim polu informacyjnym, które współtworzy rzeczywistość jednostki.
Dzięki temu działalność Instytutu obejmuje także:
– eksperymentalne metody pracy z traumą i podświadomością,
– edukację w zakresie neuropsychologii,
– warsztaty rozwijające zdolność intencjonalnego wpływu na rzeczywistość.


Z wykształcenia humanistka, z pasji fizyczka, z doświadczenia — praktyk terapii głębi.
Jej ścieżka nie prowadziła przez uniwersytety, lecz przez tysiące godzin samodzielnych analiz, studiowania literatury, pracy z klientami i testowania idei w praktyce.
Zbudowała wokół siebie społeczność ludzi poszukujących — naukowców, psychoterapeutów, filozofów, artystów i nauczycieli — którzy wierzą, że świadomość i materia to nie dwa światy, lecz różne aspekty tej samej rzeczywistości.,

W swojej najnowszej książce „Świat, który nie zdarzył się przypadkiem” przedstawiła nie tylko swoją koncepcje z punktu widzenia zjawisk obserwowanych w świecie ale także pokazała jak rozwiązać trzy sposób sześciu problemów milenijnych oraz wyjaśniła dlaczego komputery kwantowe budowane tak jak są budowane nigdy nie będą stabilnymi urządzeniami.


Instytut Nauk Interdyscyplinarnych im. Rogera Penrose’a jest dziś nie tylko miejscem wymiany wiedzy.
To przestrzeń, w której współczesna nauka spotyka się z odważnym pytaniem:
kim jest człowiek — i czym jest rzeczywistość, którą tworzy?


Badam. Formułuję. Publikuję.
I zapraszam Cię do tej podróży.